در مورد یوزارسیف همه نوشتن. همه دیگه. دانا و نادان.  اونوقت منی که واسه خودم  مداد سیاهی هستم و کارمم خیلی درسته حیف نیست چیزی ننویسم؟ نه؟ حالا یه خورده می نویسم.

--------------ادراغ (ج دروغ) تاریخی سریال--------------

من که خوب خیلی تاریخ ماریخ نمیفهمم. ولی اینارو خوب میدونم چون تو قرآن هست. برادران حضرت یوسف آدمای خوبی بودن. جدی جدی آدمای خوبی بودن. اصلا نسل پیامبرای بعد از یوسف (ع) میرسه به برادر بزرگ یوسف. فکر نمیکنم از نسل آدمای بد پیامبرانی مثل موسی ، عیسی و . . . به وجود بیاد. میاد؟ جدا حیف نیست که برادران یوسف رو اوباش معرفی کنیم. برادران یوسف تا جایی که من یادمه پسرای پیامبر بودن ، واسه خودشون کلی آدم حسابی بودن. برو بیایی داشتن. فقط هم همین یه گناه رو داشتن. یوسف رو در چاه کردن خیلی گناه بزرگیه ، قبول دارم اما توبه ی اونا پذیرفته شده. نباید اینقد خرابشون میکردن. قشنگیه داستان همینجوری پر پر میشه دیگه. همینه که الآن احسن القصص نیست.

وقتی یوسف رو به چاه می اندازند و برادرا میرن بلافاصله یه کاروان رد میشه از اونجا و به جای آب یوسف رو از چاه بیرون میکشه. این کاروانیا - که الآن سر کاروانشون یا همون لیدر کاروان دوست صمیمی آقا مصطفی زمانی هستش - از اونجایی که خیلی باحال بودن پسر بچه رو قایمش میکنن و میبرنش تا بفروشنش و پولی به جیب بزنن. اینی که دیدم تو سریال دروغه. اگر برادرای یوسف اون رو فروخته بودنش وقتی سالها بعد برای گرفتن گندم پیشش می رفتن از زنده بودنش متعجب نمیشدن.

چند دبن؟ سه هزار دبن؟!! به جان خودم این خبرا نبوده. باور نداری؟ یعنی فرج الله سلحشور رو از من مداد سیاهی  با این همه فضل و کرامات بیشتر قبول دارین؟ خوب من هیچی. تو قرآن نوشته که یوسف رو به اندک بهایی میفروشن. دلیلشم که معلومه دیگه. یکی از چاه اومده بیرون که خیلی خوش تیپه و شکل آدم حسابیاس می خوان زود ردش کنن بره که واسشون شر نشه.

هنوز به بخش ازدواج یوزارسیخ نرسیدیم هر وقت ازدواج فرمودن در اون مورد هم مینویسم.

در مورد سن یوسف و گریمش تو این سریال خیلی بحث زیاده.  زمانی به زندان میوفته که در حدود بیست سال سن داشته ، در حالی که تو سریال سی ساله به نظر میاد. از چاه افتادن تا عزیز مصر شدن هم چهل سال طول میکشه که باز تو سریال اینجوری نیست.

بحث تاریخی رو بی خیال بریم سراغ بحث جذاب سوتی

-----------------اسوات (ج سوتی) یوزارسیخ-----------------

به دلیل فقدان طنز نود شبی در صدا و سیمان عزیزمون جا داره پخش سریال یوزارسیخ رو غنیمت بشماریم. من که عامن هوتب (آمن حوتپ - عامن حوتب یا ...) ، یا به قول آقای سلطانی آمین هوتییب رو خیلی دوس داشتم. چقدر اصیل و سنتی و ایرونی بود. حیف شد که مرد. یه فرعون اصفهانی اصیل. بی نظیره. من نمیدونم چرا باید صدای خانومشون رو دوبله کنن اما صدای خودشون رو نه؟ راستی من اگه به جای فرعون بودم ده بار زنم رو طلاق میدادم اصلا بهم نمیومدن (واسه همینه که میگن خدا خر رو شناخت . . .) حیف بود. مرد به اون نازنینی ، قدرتمندی ، خردمندی و از همه مهم تر طنازی! من که دلم میسوخت واسش. کاش تو اون زمان بودم و . . .

به نظرتون دکور برنامه یه جوری نیست؟ خداییش دکورش خیلی باحاله دیگه. حالا من ایراد میگرم شما یکم انصاف داشته باشین. هرچند همه ی دکورشون ظاهر سازیه. تو نمایشگاه که به دکور و لباس زلیخا دست میزدی میدیدی چقدر پر پری و الکی هستن . . . نیزه هاشون چرا اینجوریه؟ تیز نیستا از فایبرگلاس ساختنشون به گمونم. گریما چرا عوض نمیشه؟ هی کتایون ریاحی بیچاره پیر میشه ُ آب میشه ُ بد بخت تر میشه ولی این کاریماما اصلا تکون نمیخوره. پروانه معصومی هم همینطور به روایتی این همشهریمون حدود سه هزار ساله همین شکلیه. این منیسابو یا مری ساوو یا . . . چمیدونمی هر چی اونم اصلا انگار نه انگار. بیچاره پوتیفار. خیلی مرد بود. خیلی. ختم خوبی هم نداشت. این آدما که کله ی جک و جونور سرشون بود چقدر گیج بودن اون روز. میگم نمیشد از یه تیم دراگون بوت واسه پارو زدن قایقا دعوت میکردن؟ تو تیتراژ سریالم پیداس (اگه ندیدین چجوری پارو میزنن). میگم اون موقع هم میگفتن سیلو؟ واسه سخنراناشون هورا می کشیدن؟ چقد حرفاش آشناس یوزارسیخ. تو تیتراژ پایانی دقت کردین؟ نوشته با تشکر از دکتر احمدی نژاد. وای خدا من چقد این امیرحسین مدرس رو دوست دارم. خیلی کارش درسته. یکی میگفت پر و پاچه ی مدرس رو ندیده بودیم که اونم دیدیم. ولی خدایی خیلی زشت خوشگلیه ها. قسمتای اول که برادرا یوسف رو میزدن یادتونه؟ به جان خودم یکیشون به یوسف  گفت :"بنشین بینیم بابا". تا حالا دستتون رو بریدین؟ خدا به دور!! منظورم تو آشپز خونه ای جاییه. فک میکنین دس بریدن صدای چرخای گاری میده؟ این حادثه خیلی تاریخی بوده. به روایتی از دکتر روان مغزیان پرتقال خونی همونجا اختراع شده و . . .

خیلی میشه سوتی گرفت و با این سریال خندید. این فرصت رو از دست ندین. دیگه خسته شدم از بس تایپ کردم. شب و روزتون بخیر.